Even op adem komen.

Het is koud, mensen lijken in brand te staan gezien de “rook”die uit hun monden ontsnapt.
Een op en neer lopende man bij de ingang van het ziekenhuis met een mobieltje in zijn hand ter hoogte van zijn wang voert een verhit gesprek met iemand aan de andere kant van de lijn.
Uit zijn andere hand zie ik ook wolkjes langs zijn arm de wijde wereld in gaan.

Even later zoekt die hand zijn mond waarna hij na een zuigende beweging al kuchend een enorme verzameling rook van zich afblaast.
Verderop zie ik een vrouw een rolstoel voortduwen waarin een oudere heer met een sigaar van wel 10 cm in zijn mond onverstaanbaar converseren tegen zijn telefoon.
De heer schijnt zich druk te maken over waar hij moet zijn en moedigt de vrouw aan sneller te lopen.

Aangekomen bij de ingang van de receptie van de poli waar de bellende rokende man hem opwacht, ontstaat er een paniekerige discussie welke gang ze moeten hebben.
Waar moet u wezen, vraagt een alleraardigste gastvrouw, waarop uit zijn onverstaanbare woorden valt op te maken dat hij een afspraak heeft met de longarts.
Zijn sigaar is intussen uitgegaan, een flinke top as valt op zijn schoot, zijn bruine mondhoeken verraden zijn rookgedrag.

Sjokkend verdwijnt het trio de lange gang in, schouderophalend vervolg ik mijn weg.

Comments are closed